Η ντροπή δεν είναι το ίδιο με την ενοχή. Η ενοχή λέει «έκανα κάτι κακό» και σε στρέφει προς την επανόρθωση· η ντροπή λέει «είμαι κάτι κακό» και σε στρέφει προς την κρυψώνα (Lewis, 1971· Tangney & Dearing, 2002). Γι’ αυτό η ενοχή συνήθως συνδέεται με ενσυναίσθηση και διόρθωση, ενώ η χρόνια ντροπή με απόσυρση, άμυνα, τελειομανία ή επιθετικότητα. Η ντροπή γεννιέται σχεσιακά — μέσα στο βλέμμα του άλλου — και θεραπεύεται σχεσιακά: όταν δείξουμε κάτι από εμάς που θεωρούσαμε απαράδεκτο και συναντήσουμε αποδοχή αντί για απόρριψη. Δεν είναι εχθρός· σε μικρές δόσεις μας κρατά συνδεδεμένους με τους άλλους. Γίνεται τοξική όταν πάψει να αφορά μια πράξη και αρχίσει να αφορά ολόκληρο τον εαυτό. Το ερωτηματολόγιο διερευνά πέντε περιοχές: τη ντροπή για το ποιος είμαι, τη ντροπή για το σώμα, τη ντροπή μπροστά στο βλέμμα των άλλων, τους τρόπους απόκρυψης και απόσυρσης, και τη ντροπή για τις ανάγκες και τα συναισθήματα. Οδηγία: «Απάντησε με βάση το πώς νιώθεις γενικά τον τελευταίο καιρό — όχι με βάση μία μόνο στιγμή. Δεν υπάρχουν σωστές ή λάθος απαντήσεις.» Πρόκειται για εργαλείο αυτογνωσίας, όχι για κλινική διάγνωση.