Ο όρος «παράθυρο ανοχής» (Dan Siegel) περιγράφει το εύρος έντασης μέσα στο οποίο το νευρικό μας σύστημα μπορεί να λειτουργεί — να νιώθει, να σκέφτεται, να συνδέεται — χωρίς να κατακλύζεται. Όταν βγαίνουμε έξω από αυτό το παράθυρο, πηγαίνουμε συνήθως προς μία από δύο κατευθύνσεις: την υπερδιέγερση (το σύστημα «συναγερμού» — άγχος, ένταση, ανησυχία) ή την υποδιέγερση (το σύστημα «κλεισίματος» — μούδιασμα, αποστασιοποίηση, κόπωση). Η ιδέα εμπνέεται και από τη θεωρία του πολυπνευμονογαστρικού (νεύρου) του Stephen Porges, η οποία περιγράφει πώς το αυτόνομο νευρικό μας σύστημα κινείται ανάμεσα σε ασφάλεια/σύνδεση, κινητοποίηση (fight/flight) και ακινητοποίηση (freeze/shutdown). Σημαντικό: αυτό δεν είναι σταθμισμένο ψυχομετρικό εργαλείο ούτε κλινική κλίμακα — είναι ένα πρωτότυπο εργαλείο αυτοπαρατήρησης που δείχνει μια τάση αυτή την περίοδο, όχι μόνιμο χαρακτηριστικό ή διάγνωση.